ทุกรสมีความหมายของมัน
เราไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตทุกรสในเวลาเดียวกันได้
บางครั้งสุขด้วยรสหวานของรัก
บางทีขมด้วยความผิดหวัง
เค็มด้วยหยาดเหงื่อของความอดทน
เผ็ดด้วยการทดลองทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าทำมาก่อน
ชีวิตเป็นการปรับตัวไปตามสถานการณ์
ความสนุกอยู่ที่เราไม่รู้ว่ามีอะไรรอเราอยู่
การปรุงรสชีวิตก่อนก็เหมือนไม่ทันกินอาหาร ก็ปรุงรสเป็นการใหญ่
จะทำอะไรก็วางแผนว่าอย่างนั้นอย่างนี้ล่วงหน้านานเป็นปีๆ จะต้องเป็นเศรษฐีก่อนวัยสามสิบ จะมีแฟนเป็นคนแบบนั้นแบบนี้
แต่ความจริงชีวิตไม่เคยสั่งการได้
เมนูชีวิตเป็นหน้าว่างเปล่าที่รอให้เราเขียนเอง
บางทีชีวิตอาจจะน่าสนุกกว่าหากเราชิมรสของมันให้ครบรส
เข้าใจสภาวะและคุณค่าของแต่ละช่วงชีวิต
รสทุกรสไม่ว่าเราจะเคยชิมหรือไม่
แต่ที่แน่ๆมีเพียงเราเท่านั้นที่เป็นคนที่ปรุงมันขึ้นมา
อยากชิมรสอะไรก็แค่ใส่เครื่องปรุงลงไปในเรื่องนั้นๆ
ไม่มีครายที่จะสามารถรับรู้มันได้ดีเท่ากับเราอีกแล้ว
ถามตัวเองดูซะที่ว่าต้องใส่อะไรลงไป
edit @ 2006/12/09 15:49:28
