ทุกรสมีความหมายของมัน

เราไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตทุกรสในเวลาเดียวกันได้

บางครั้งสุขด้วยรสหวานของรัก

บางทีขมด้วยความผิดหวัง

เค็มด้วยหยาดเหงื่อของความอดทน

เผ็ดด้วยการทดลองทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าทำมาก่อน

ชีวิตเป็นการปรับตัวไปตามสถานการณ์

ความสนุกอยู่ที่เราไม่รู้ว่ามีอะไรรอเราอยู่

การปรุงรสชีวิตก่อนก็เหมือนไม่ทันกินอาหาร ก็ปรุงรสเป็นการใหญ่

จะทำอะไรก็วางแผนว่าอย่างนั้นอย่างนี้ล่วงหน้านานเป็นปีๆ จะต้องเป็นเศรษฐีก่อนวัยสามสิบ จะมีแฟนเป็นคนแบบนั้นแบบนี้

แต่ความจริงชีวิตไม่เคยสั่งการได้

เมนูชีวิตเป็นหน้าว่างเปล่าที่รอให้เราเขียนเอง

บางทีชีวิตอาจจะน่าสนุกกว่าหากเราชิมรสของมันให้ครบรส

เข้าใจสภาวะและคุณค่าของแต่ละช่วงชีวิต

รสทุกรสไม่ว่าเราจะเคยชิมหรือไม่

แต่ที่แน่ๆมีเพียงเราเท่านั้นที่เป็นคนที่ปรุงมันขึ้นมา

อยากชิมรสอะไรก็แค่ใส่เครื่องปรุงลงไปในเรื่องนั้นๆ

ไม่มีครายที่จะสามารถรับรู้มันได้ดีเท่ากับเราอีกแล้ว

ถามตัวเองดูซะที่ว่าต้องใส่อะไรลงไป